Να τα λέμε και αυτά

Να τα λεμε κι αυτα…

ΤΟΤΕ & ΤΩΡΑ..

Κάπου διάβασα τι ωραία που ήταν το 1984 τότε που το αρνί είχε 500 δρχ το κιλό.

Επειδή μας αρέσει να ωραιοποιούμε το παρελθόν και επειδή στους νέους έχει περάσει η λανθασμένη άποψη πως τότε οι Ελληνες έτρωγαν με χρυσά κουτάλια και έδεναν τα σκυλιά με λουκάνικα, αναρτώ το σχόλιο που έκανα.

"Το Πάσχα του 1984 ο μισθός ήταν περίπου 25.000 δρχ. Αρα με ένα μηνιάτικο έπαιρνες 50 κιλά αρνί.

Σήμερα ο μισθός είναι 750 ευρώ με 15 ευρώ το κιλό πάλι 50 κιλά παίρνεις.

Η διαφορά ήταν πως τότε δεν είχες να συντηρήσεις τουλάχιστον δύο αυτοκίνητα ανά οικογένεια. Οι περισσότεροι πήγαιναν στις δουλειές με λεωφορεία ή εταιρικά λεωφορεία.

-Δεν πλήρωνες τουλάχιστον τρία κινητά το μήνα και τουλάχιστον δύο συνδρομές τηλεόρασης.

-Δεν παράγγελνες σχεδόν κάθε μέρα ντελίβερι και δεν αγόραζες απʼ έξω τον καφέ στη δουλειά. Τον έφτιαχνες μόνος σου.

-Δεν είχες στο σπίτι τέσσερις τηλεοράσεις πάνω από 40 ιντσες. Είχες, αν είχες γιατί πολλοί δεν είχαν, μία στο σαλόνι που ήταν και πανάκριβη (πχ μια καλή έγχρωμη Nordmede 20 ιντσων έκανε 100.000 δρχ).

Τέσσερις μισθούς δηλαδή.

-Δεν έτρωγες κρέας κάθε μέρα αλλά το πολύ δύο φορές την εβδομάδα. Δεν πλήρωνες φροντιστήρια του παιδιού σχεδόν από την Αʼ Δημοτικού. Επίσης δεν πλήρωνες να πάει αυτό σε δραστηριότητα εκτός λίγων (μουσική, καράτε πχ) καθώς στίβος, ποδόσφαιρο, μποξ, ξιφασκία, κολύμβηση, πάλη κλπ ήταν δωρεάν σε συλλόγους.

-Δεν ήταν δεδομένο πως θα πας κάθε χρόνο διακοπές και τριήμερα.

-Οι γυναίκες δεν έφτιαχναν τα νύχια τους σε νυχούδες αλλά η μόνες τους ή η μία στην άλλη.

-Δεν έπαιρναν σε όλα τα παιδιά φίρμες παπούτσια. Σε πολλά τους αγόραζαν από τη λαϊκή ή sportex και zita hellas.

-Δεν πήγαινες κάθε Κυριακή μεσημέρι  σε ταβέρνα.

-Δεν είχες σε κάθε δωμάτιο αιρκοντίσιον, ούτε πλυντήριο πιάτων. -Πήγαινες για μπάνιο με το λεωφορείο ή το πούλμαν και έβαζες στην παραλία μια ψάθα ή μια πετσέτα. Δεν πλήρωνες ξαπλώστρα και ομπρέλα.

-Ελάχιστοι πήγαιναν σε ιδιωτικά νοσοκομεία τα οποία μάλιστα ήταν και ελάχιστα.

-Ελάχιστοι είχαν κατοικίδια. Δείτε στις παλιές ελληνικές ταινίες με ποιο τρόπο αντιμετωπίζονταν όσοι είχαν

Είναι κι άλλα πολλά που δεν κάναμε τότε τα κάνουμε τώρα και που για να τα κάνουμε χρειαζόμαστε χρήματα.

Πολλά χρήματα"

Οντως τότε ήταν πιο ωραία όχι γιατί έτρεχαν τα λεφτά από τα μπατζάκια μας αλλά γιατί δεν είχαμε να σκεφτόμαστε τα παραπάνω να αισθανόμαστε μειονεκτικά και να παθαίνουμε κατάθλιψη όταν δεν τα έχουμε

Είχαμε μάθει να ζούμε με τα λίγα και μας αρκούσε το να πάμε μια Κυριακή πρωί στην καφετέρια, μια φορά στο τόσο σε ένα σουβλαζίδικο ή στον κινηματογράφο και την Πρωτομαγιά και την Καθαρή Δευτέρα να πάρουμε τα ταπεράκια μας και μια κουβέρτα και να πάμε στην εξοχή.

ΠΗΓΗ : WEB