Πέθανε ο ηθοποιός Στέφανος Ληναίος

Σε ηλικία 98 ετών πέθανε ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Στέφανος Ληναίος. Ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας και άνθρωπος με έντονη πολιτική δράση, ο Στέφανος Ληναίος άφησε πίσω του μια πολυσχιδή διαδρομή που σφράγισε το ελληνικό θέατρο και τον ελληνικό κινηματογράφο για περισσότερες από έξι δεκαετίες.

Επιθυμία του Στέφανου Ληναίου και των δικών του ανθρώπων ήταν η αποτέφρωση σε στενό οικογενειακό κύκλο. Πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί στο Αποτεφρωτήριο Ριτσώνας.

Η σύζυγός του Έλλη Φωτίου, συγγενείς και φίλοι είπαν το τελευταίο αντίο υπό τους ήχους τραγουδιών του Μάνου Χατζιδάκι από την ταινία «Το Κλωτσοσκούφι», που ακούστηκαν στο πιάνο του Αποτεφρωτηρίου. Επίσης, ακούστηκαν τα τραγούδια «Μιας πεντάρας νιάτα» του Γιώργου Ζαμπέτα, «Άρνηση» του Μίκη Θεοδωράκη, «Το Ακορντεόν» και «Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία» του Μάνου Λοΐζου.Γεννημένος στη Μεσσήνη το 1928, με το πραγματικό όνομα Διονύσιος Μυτιληναίος, ο Ληναίος στράφηκε νωρίς προς το θέατρο, σπουδάζοντας στη Σχολή Θεάτρου Αθηνών και αργότερα στη Royal Academy of Dramatic Art. Από τα πρώτα του βήματα έδειξε τη διάθεση να κινηθεί πέρα από τα στενά όρια της υποκριτικής, συνδυάζοντας την τέχνη με τη σκέψη και την κοινωνική παρέμβαση.Η πρώτη του εμφάνιση έγινε το 1954 στο Θέατρο Κοτοπούλη και μέσα σε λίγα χρόνια κατάφερε να καθιερωθεί ως ένας από τους πιο ενεργούς ηθοποιούς της εποχής. Συνεργάστηκε με δεκάδες θιάσους και συμμετείχε σε περίπου 100 θεατρικές παραστάσεις, ενώ παράλληλα είχε παρουσία και στον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.Ωστόσο, το θέατρο υπήρξε ο φυσικός του χώρος. Το 1970, μαζί με τη σύζυγό του, επίσης ηθοποιό Έλλη Φωτίου, ίδρυσαν το «Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο» στο Θέατρο Άλφα, παρουσιάζοντας δεκάδες έργα ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου. Η σκηνοθετική του ματιά και η επιλογή έργων με κοινωνικό και πολιτικό περιεχόμενο τον ανέδειξαν σε έναν από τους βασικούς εκφραστές του σύγχρονου θεάτρου στην Ελλάδα.

Η ζωή του δεν περιορίστηκε στην τέχνη. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας αυτοεξορίστηκε στο Λονδίνο, συμμετέχοντας ενεργά στην αντιδικτατορική δράση. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, συνέχισε να συνδέει το θέατρο με την πολιτική και την κοινωνία, ενώ υπήρξε και γενικός γραμματέας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών τη δεκαετία του ’60.

Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη συγγραφή και τη μελέτη, καταθέτοντας απόψεις για το θέατρο και τα μέσα ενημέρωσης, ενώ η συμβολή του υπήρξε σημαντική ακόμη και στη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής τηλεόρασης στην Ελλάδα.

Ο Στέφανος Ληναίος ανήκε σε μια γενιά καλλιτεχνών που έζησαν το θέατρο ως αποστολή. Με αδιάκοπη παρουσία, πολιτική στάση και δημιουργική ανησυχία, δεν υπήρξε ποτέ απλώς ένας ηθοποιός, αλλά ένας άνθρωπος που προσπάθησε να επηρεάσει την κοινωνία μέσα από την τέχνη.

Η απώλειά του σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για το ελληνικό θέατρο — μιας εποχής όπου η σκηνή ήταν ταυτόχρονα χώρος τέχνης, ιδεών και αντίστασης.